ήχοι θυμωμένοι και οργισμένη ψυχή κραυγές που ξεφωνιάζουν 'βούλωνε μιλάω εγώ' απο τα χέρια μου, για μια στοιχειωμένη εποχή, τον πούστη να τον έβλεπα για ένα λεπτό νεκρό
οργή που οργιάζει σε οργισμένα εγώ να εκδικούμαι κάθε μέρα μου ποτέ μου δεν θα πάψω ανοιγμένες πληγές φωνάζουν 'μείνε εδώ' τον μούλο με τα χέρια μου απόψε θα τον σφάξω
μα τι θα απομένει για μετά; δυο χάδια ματωμένα και αίμα να τρέχει απ'τη ψυχή στο κάθε γλυκό χάδι να καταριέμαι και δυο μάτια απορημένα να κοιτάν πριν φύγω, διόλου ατάραχος, ένα μοιραίο βράδυ...